Tijdens het laatste middagconcert houdt Klara- Festival een nieuw kwartet boven de doopvont, een kwartet dat uitsluitend op historische instrumenten zal spelen. Net als de fi guur van Maeterlinck zelf weerspiegelt hun repertoire de overgang van de romantiek naar het expressionisme. Hun eerste concert bewijst meteen wat ze bedoelen; nog binnen de traditie van Brahms moet Zemlinsky tot lang na zijn dood wachten om erkenning te krijgen. Merkwaardig, want onder meer uit zijn strijkkwartetten spreekt een boeiende en veelzijdige persoonlijkheid.

Als er iemand geboeid is door de historische uitvoeringspraktijk dan is het wel de Duitse pianovirtuoos Andreas Staier. Ook Daniel Sepec volgt hem daarin. Met pit, eruditie en ongekende veelzijdigheid werpt dit solistenduo een nieuw licht op Schumanns latere werk. Piano en viool lijken op elkaar te jagen, zo grillig en virtuoos eindigt de eerste sonate. “Gedrevenheid en perfecte afwerking gaan hand in hand met een indrukwekkende frasering en grote spanningsbogen, de aandacht verslapt geen moment.” [Aart van der Wal over Staier, Opus Klassiek]

Met “neem je hoed af voor dit genie” prees Schumann twee eeuwen geleden de composities van Chopin. En terecht, want ook vandaag nog weet Chopins muziek te ontroeren. In zijn lange, chromatische melodieën verwerkte hij traditionele Poolse elementen; een typische vorm van exotisme binnen de romantiek. Op een historisch gerestaureerde piano brengt Nelson Goerner Chopins werk tot leven. “De passie druipt eraf. Zijn vingers glijden virtuoos over de toetsen en sleuren je mee als een waterval vol verrassing, woede en suspense.

De muziekgeschiedenis heeft Korngold lange tijd doodgezwegen. Merkwaardig want zijn muziek is van hoge kwaliteit. Dat vond ook Mahler die de jonge Korngold als geniaal heeft bestempeld. Maak alvast kennis met deze componist via de suite voor piano en viool, origineel bedoeld als orkestmuziek bij het theaterstuk Much Ado About Nothing van Shakespeare in opdracht van het Burgtheater van Wenen in 1918. Ook Mahlers onvoltooide pianokwartet is lange tijd onderbelicht gebleven. In dit vurige, broeierige jeugdwerk ontluikt reeds het talent van de grote meester.

De Italiaanse pianiste Stefania Neonato is laureate van de internationale wedstrijd Pianoforte Musica Antiqua Brugge 2007. Dat wil wat zeggen! Haar stokpaardje is de oorspronkelijke piano-esthetiek van de 19e eeuw: dat ze dit Schubert-programma met kennis van zaken zal benaderen, staat dus al zeker vast. De trefkracht van Schuberts melodieën was al gekend, maar zijn muzikale taal ontkiemde pas ten volle met de opkomst van de nieuwe muzikale vorm van de romantische genrestukken.

Na de uitvinding van een nieuw soort harp componeerde Debussy zijn Danse Profane: trage ernst en zwaarmoedigheid vloeien over in een speelse, Spaanse wals. Ook zijn tijdgenoot Mahler dompelt je onder in een brede waaier van emoties. Zijn Lieder eines fahrenden Gesellen gaan over het verlies van een geliefde. Geïnspireerd door zijn zwerversbestaan en onbeantwoorde liefde voor de operazangeres Johanna Richter, laat Mahler je reizen door natuurschoonheid, cynische vrolijkheid en bittere droefheid.

Met hun virtuoze fl uitcomposities reisden de gebroeders Franz en Karl Doppler in de 19e eeuw heel Europa rond. In die tijd was de virtuoos bij uitstek Franz Liszt en alles wijst erop dat de Dopplers niet alleen een voorbeeld namen aan hem wat het virtuoze spel betreft, maar ook in het componeren. Hun stukken, gebaseerd op Hongaarse melodieën, dompelen je onder in 19e eeuwse festiviteiten en zweverige romantiek. Met snelle akkoorden, wervelende trillers en onvoorspelbare ritmes geven de muzikanten een knap staaltje techniek ten beste.

Als tweede middagconcert binnen de minireeks L’Armée des Romantiques dompelt Alexis Kossenko je onder in kamermuziek van Beethoven en Mendelssohn. In opdracht van uitgeverij Thomson en op aanraden van Haydn herwerkte Beethoven een verzameling Schotse volksmelodieën. Na deze eenvoudige, aangrijpende liederen volgt één van Mendelssohns beroemdste werken in een ongekende versie voor piano, fluit en cello. Dit origineel uit 1840 werd pas enkele jaren geleden herontdekt en behoort volgens Kossenko tot ‘de mooiste kamermuziek voor fl uit uit de 19e eeuw’.

Met dissonante akkoorden, romantische liefdesliederen en grillige melodieën dompelt dit trio je onder in de Franse romantiek - pendant van Mahlers Duitse romantiek. Als eerste bracht Berlioz de hele kar aan het wankelen; hoog tijd voor de romantiek! Het concert opent daarom met Berlioz’ Nuits d’Eté, met dan een